Data modyfikacji: 2015-10-20 14:29
Straszyki >> Lonchodes brevipes

Lonchodes brevipes

UWAGA KATALOG W BUDOWIE!W CHWILI OBECNEJ PREZENTUJEMY WYLĄCZNIE ZDJĘCIA. DANE WPISANE W TEKSTY SA NIE AKTUALNE JESZCZE.
Odkrywca: Rok: Nie wymaga rejestracji
Nazwa łacińska: Lonchodes brevipes
Aktywność: Dzienna
Rozmnażanie: płciowe i partenogenetyczne
Żywienie_odnosnik: nie wybieraj nic
Wydzielanie substancji chemicznej: Nie
Sposób składania jaj: Zakopuje
Trudność hodowli: Łatwy w hodowli

Opis gatunku:

Lonchodes brevipes

PSG 19, Lonchodinae, Gray 1835

Pochodzenie: Zachodnia Malezja
Rozmnażanie
: płciowo
Wielkość: samica - 13,5cm, samiec - 8,5cm

O gatunku
Odkryty przez pana Gray'a w 1835 roku, trafił do kolekcji hodowców z Kamerunu dzięki panu A. Harman'owi - zachodnia Malezja w 1974 roku. Kilka okazów tego owada zostało wtedy importowanych z Malezji. Jest jednym z wielu gatunków Lonchodes żyjących na wolności. Nie jest szeroko rozpowszechniony. Podczas dnia przylega do liści i gałązek w ciekawy sposób, otóż składa przednie nogi do przodu, tylne do tyłu wzdłuż ciała, a środkowa para nóg wystaje po bokach pod kątem 90°. Środkowa para odnóży jest grubsza i masywniejsza w porównaniu do reszty nóg.
Występuje w Malezji i na Sumatrze. Jest bardzo popularny w Malezji włącznie z Penang. Niektóre obszary jego występowania są ciepłe i wilgotne przez cały dzień, inne takie jak wysoko położone tereny są chłodne nocą. W wysokich terenach Kamerunu temperatura nocą spada do 10 stopni.

Jak rozpoznać
Różnice między osobnikami męskimi i żeńskimi są bardzo dobrze widoczne, nawet początkujący terrarysta zauważy odmienność budowy obu płci.

Samica
Zielona, brązowa, zielono-brązowa w różnych odcieniach tych barw w białe, czarne i żółte plamki. Tułów jest chropowaty. Trzecia para nóg jest bardzo cienka, pierwsza trochę grubsza z "liściowatymi" wypustkami, natomiast druga para sprawia wrażenie masywnych, posiada kolce przy goleniach i szerokie wypustki. Segmenty odwłoka rozszerzają się ku końcowi i zwężają w dwóch ostatnich częściach. Na końcu odwłoka trójkątna wypustka, a na jego spodzie mały kolec. Pazurki i końce nóg pomarańczowe, przyssawki czerwone. Oczy żółte w czarne kropki. Czułki długie i cienkie.

Samiec
Samiec brazowo-czerwono-zielony z zielonymi nogami. Jest smukłym i delikatnym owadem. Jego drugi segment tułowia jest łukowato wygięty coś na kształt łuku. Druga para nóg jest gruba i wyposażona w kolce podobne jak u samicy. Pierwsza i trzecia para nóg bardzo cienka. Jest to charakterystyczna cecha dla obu płci tego gatunku. Końce nóg czerwono-zółte. Czułki bardzo długie i cienkie. Oczy żółte z czarnym poprzecznym paskiem i czarna kropka. Płeć można odróżnić nawet u świeżo wyklutych maluchów, samce są smuklejsze, mniejsze i ruchliwsze. Dorosły samiec jest ciemnobrązowy a samica zielonkawa, samiec ma widocznie wygięty tułów, jest bardzo delikatny i cienki w porównaniu do samicy, jego odwłok jest całkiem inny niż u samicy, która na jego końcu ma trójkątną wypustkę.

Młode
Młode są ciemne. Już we wczesnych stadiach można rozróżnić płeć- samiec jest wyraźnie mniejszy, smuklejszy i ruchliwszy.

Jaja
Są jasno brązowe z czarnym marmurkowaniem i żółtym paskiem po jednej stronie, są dość duże. Ciekawostka są dwa wieczka - po obu stronach jajka. Jedno jest jasno brązowe, a drugie szerokie i pomaranczowe-to właśnie jest to prawdziwe wieczko, z którego wychodzą maluchy!

Hodowla

Dorosłe owady
Cały cykl życiowy jest szybki - przeważnie rok mija od złożenia jajeczka do śmierci jego dorosłego "mieszkańca". Rozmnażają się bardzo dobrze przez wiele pokoleń. Samica sklada kilkaset jajeczek. Nie jest bardzo trudnym gatunkiem. Lubią ciepłe i wilgotne warunki.

Młode owady
Czasami wylęg może być bardzo nieliczny i larwy mogą umierać we wczesnych stadiach z niewiadomych przyczyn.

Jaja
Wylęg następuje po 3-5 miesiącach zależnie od temperatury i wilgotności.

Żywienie
W niewoli jedzą jeżynę, malinę, dąb, rododendron. Na wolności wiele egzotycznych roślin Malezji.

Terrarium
Powinno być średniej wielkości, 30/20/30 to minimum jeżeli chcemy trzymać nie więcej niż 2 owady, dla większej liczby osobników powinno być oczywiście większe. Dno powinno być wysypane kilkucentymetrową warstwą torfu. Temperatura powinna być rzędu 20-25°C, a wilgotność powinna sięgać 50-70%. Terrarium należy spryskiwać ciepłą wodą co najmniej raz dziennie. Nie można również zapomnieć o wymianie liści stanowiących pożywienie na świeże.

opracował: Łukasz Czok, członek PSG nr 2500